ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΑΠΕΡΓΙΑ
ανεξάρτητη
συγκέντρωση 11 πμ στο Μουσείο
Η μνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αφού
υπαναχώρησε σε όλες τις προεκλογικές υποσχέσεις της, δίνοντας γη και ύδωρ σε
τοκογλύφους της ΕΕ και του ΔΝΤ, τώρα προχωράει στην ολική κατεδάφιση της
ασφάλισης. Μειώνοντας περαιτέρω τις συντάξεις και αυξάνοντας τα όρια ηλικίας
του εργάσιμου βίου εξοικονομεί πόρους από το αίμα των εργαζόμενων.
Εμείς όμως ρωτάμε:
- Γιατί να εξυπηρετεί ο λαός ένα διαρκώς αυξανόμενο «δημόσιο» χρέος, το οποίο δεν δημιούργησε ο ίδιος, αλλά η αστική τάξη και οι πολιτικοί της χρησιμοποιώντας το κράτος που είχαν και εξακολουθούν να έχουν στα χέρια τους ώστε να κερδοσκοπούν ασύστολα;
- Τι γίνεται με τις ελληνικές τράπεζες που «διασώθηκαν» απανωτές φορές από το κράτος και τώρα έρχονται να κάνουν κατασχέσεις στα σπίτια των απόκληρων;
Ας μας απαντήσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ σ’ αυτά τα
ερωτήματα και έπειτα να μας μιλήσει για το δήθεν «δίκαιο» και «βιώσιμο»
συνταξιοδοτικό που με περισσό θράσος προπαγανδίζει.
Η κοινωνική ασφάλιση δεν μπορεί απλά να αθροιστεί
σε ένα κατάλογο αντεργατικών μέτρων. Δεν αποτελεί ένα λογιστικό μέγεθος όπως
την εμφανίζει η κυβέρνηση. Η βιωσιμότητα της κοινωνικής ασφάλισης δεν
διασφαλίζεται με αυξήσεις εισφορών από τους
εργαζόμενους και αύξηση χρόνων εργασίας. Είναι βαθιά κοινωνικό και
ταξικό ζήτημα. Αφορά την αναπλήρωση της χαμένης εργατικής δύναμης, την
αναπλήρωση της κοινωνικής ενεργητικότητας που χάνεται καθημερινά στους χώρους
εργασίας. Ιδιαίτερα σε συνθήκες οικονομικής χρεοκοπίας με δύο εκατομμύρια
ανέργους και τρία εκατομμύρια ανασφάλιστους, η απώλεια της κοινωνικής πρόνοιας
απλά επισφραγίζει την τραγωδία της μεγαλύτερης ανθρωπιστικής κρίσης που έχουμε
γνωρίσει.
Οι
ευθύνες του συνδικαλιστικού κινήματος
Τα τριτοβάθμια συνδικαλιστικά όργανα των
εργαζόμενων (ΑΔΕΔΥ – ΓΣΕΕ) όπου πλειοψηφεί ο φιλοκυβερνητικός και εργοδοτικός
συνδικαλισμός, με ανούσιες απογευματινές συγκεντρώσεις και 24ωρες απεργίες χωρίς
προοπτική, συνειδητά οδηγούν σε απογοήτευση και αδιέξοδο τους εργαζόμενους. Δεν
υπάρχει λύση όμως αν δεν βάλουμε το δάκτυλο «επί
τον τύπον των ήλων», δηλαδή να θέσουμε τα πολιτικά ζητήματα της διαγραφής
του χρέους και της εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την σφηκοφωλιά των διεθνών τοκογλύφων.
Για αυτό πρέπει ο λαός να κάνει πέρα τους συμβιβασμένους εκπροσώπους του και να
πάρει τους αγώνες στα χέρια του.
Συναδέλφισσες,
Συνάδελφοι,
Το μέλλον μας και το μέλλον των παιδιών
μας δεν θα μας το χαρίσει κανένας. Η ψήφιση του νομοσχεδίου που κατεδαφίζει την
κοινωνική ασφάλιση θα ανατραπεί μόνο με τη δική μας πάλη. Το μέλλον δεν θα μας χαριστεί. Με τη δική μας συμμετοχή και τον
δικό μας αγώνα μπορούμε να αναγκάσουμε τα ντόπια και Ευρωπαϊκά αφεντικά, τους
κυβερνήτες και τους συνεργάτες τους να πάρουν πίσω τους αντεργατικούς τους νόμους
αλλά και να καταργήσουμε τα μνημόνια. Δεν μας ταιριάζει να παραδοθούμε με ένα
λυγμό, αλλά να τους ανατρέψουμε, διεκδικώντας τη δική μας εξουσία, την εργατική
εξουσία και το σοσιαλισμό.
