"Η ζωή μας σταμάτησε όταν μας στέρησαν το δικαίωμα στη δουλειά" (απολυμένη καθαρίστρια)

Στις 22 Μάρτη λήγει το οχτάμηνο της διαθεσιμότητας και αναμένεται να απολυθούν όσοι από τους διαθέσιμους δεν θα μεταφερθούν σε κάποια άλλη θέση. Χιλιάδες εργαζόμενοι θα πάψουν να παίρνουν έστω και το 75% του μισθού, που θυμίζει περισσότερο πια ελεημοσύνη, παρά την αμοιβή μιας εργάσιμης μέρας.

Χιλιάδες εργαζόμενοι στο δημόσιο, θα πυκνώσουν τις στρατιές των ανέργων σε μια χώρα που έχει ήδη 1.500.000 ανέργους, σαν αποτέλεσμα της χρεοκοπίας και της διαχείρισής της από την κυβέρνηση ΝΔ ΠΑΣΟΚ.

Στις 13 & 14 Μαρτίου η ΑΔΕΔΥ προγραμμάτισε μια 48ωρη απεργία χωρίς προοπτική. Χωρίς ρωτήσει την άποψή μας, χωρίς να μας ενημερώσει. Και κάπου στο …μέλλον έτσι χωρίς πρόγραμμα έχει εξαγγείλει άλλη μια 48ωρη.

Η απολυμένη καθαρίστρια στο υπουργείο Οικονομικών Δέσποινα Κωστοπούλου δήλωσε σε μια συνέντευξη:

«Η ζωή μας σταμάτησε όταν μας στέρησαν το δικαίωμα στη δουλειά.»

Θα εγκαταλείψουμε τους συναδέλφους μας που απολύονται στις 22 Μάρτη; Ποιος θα υπερασπιστεί εμάς τότε όταν έρθει η σειρά μας; Θα εμπιστευτούμε τον αγώνα (και τη ζωή μας) στα χέρια του κυβερνητικού συνδικαλισμού;